Hier een top vijf van cd's die ik heb, in willekeurige volgorde.
Elton John – Goodbye Yellow Brick Road
Elton John, was dat niet die man met die gekke brillen, die dat nogal saaie liedje voor prinses Diana maakte? Ja, en hij maakte ook erg foute nummers ("Sacrifice", "Don't go breaking my heart", …). Maar hij heeft ook een van de beste albums ooit gemaakt, Goodbye Yellow Brick Road. Vooral het begin is goed: "Funeral for a friend/love lies bleeding", misschien wel het beste lied ooit gemaakt (naar mijn bescheiden mening). Het is een combinatie tussen een lekker instrumentaal stuk en een rechttoe-rechtaan nummer. Daarna de originele versie van "Candle in the wind". Met meer sfeer dan de 1997 versie. Dan "Bennie and the Jets", de manier waarop hij piano speelt is erg apart. De titelsong valt niet direct op, maar na enkele keren luisteren springt hij er wel uit.
Roxy Music – Roxy Music
De debuut-cd van Roxy Music. Zelf vinden ze Country Life het beste. Ik niet. Weer is vooral het begin het gaafste. "Re-make/Re-model" is een traditioneel ingedeeld nummer, met zelfs voor iedereen een klein solootje. "Ladytron" is geweldig gezongen, met een erg aparte atmosfeer. "If there is something" is vanalles wat. En "Virginia Plain", de single die eigenlijk niet bij het album hoorde maar in de praktijk nu wel, is een heel apart nummer zonder refrein. Daarna zakt het wat in, maar "Bitters End" is weer heel apart. Ja, Brian Eno speelt op deze cd mee. In zijn eigen cd's is hij vaak te vaag, maar hier wordt hij nog netjes in toom gehouden. De latere muziek van Roxy Music gaat richting het zoetsappige, ik krijg er het typische eighties-gevoel bij. Maar toch zijn ze stiekem nog wel leuk. Dit debuut-album is heel anders, vol variatie en aparte sounds.
Beatles – The Beatles (white album)
Direct ervoor en direct erna zijn ze ook goed, maar hierop zeker. De variatie is onovertroffen, elk nummer heeft een totaal andere stijl. Misschien is het omdat ze op dat punt al ruzie hadden en niet meer samenwerkten, maar maakt dat iets uit? Ik kan me geen enkel ander album voorstellen waar "Revolution 9" zo goed inpast. Al past het hier nog niet heel goed in…
Led Zeppelin – Led Zeppelin IV
Eigenlijk heet deze anders, maar dat is te lastig. Deze wordt vaker als beste Led Zeppelin-cd opgegeven, en dan vind ik altijd dat Led Zeppelin I–III onderschat worden. Maar eigenlijk is IV ook gewoon de beste. "The Battle of Evermore" is geweldig, om het eens niet over "Stairway to Heaven" te hebben. Enige minpuntje is "Misty Mountain Hop" in mijn ogen, maar voor de rest is hij goed. Ik wil nog wel even herhalen dat Led Zeppelin I–III dus maar een heel klein beetje minder goed zijn dan IV, en nog steeds veel beter dan de gemiddelde cd.
The Who – Who's Next
Eigenlijk allemaal toppers. Als Tommy iets korter was geweest, had deze hier gestaan, maar daar staan nog te veel mindere nummers op. Op Who's Next niet. "Won't get fooled again" heeft een geweldige sound, het is jammer dat de muziek niet die richting opgegaan is. En "Behind blue eyes" heeft dat typische Who-geluid: het klinkt heel simpel en clean, maar tegelijkertijd is het perfect gespeeld.
Natuurlijk had ik nog veel meer kunnen noemen. U2, Talking Heads, Supertramp, Van Halen, Queen, Frank Zappa, Marillion, Bruce Springsteen, Brian Eno, om maar een paar voorbeelden te noemen. Maar deze vijf cd's horen toch zeker in mijn top 10 van cd's. Ik zeg bewust top 10 i.p.v. top 5, omdat ik waarschijnlijk morgen erachter kom dat ik iets vergeten ben. Maar meer dan vijf cd's kan ik niet vergeten zijn. (En ik weiger om er verder over na te denken, anders heb ik straks een top200 van cd's.)
Maar omdat het nooit kwaad kan om na te denken, heb ik ook een top 5 van ABBA-liedjes gemaakt.
